Hüseyin Erdinç Dede 1898 yılında Sivas'ın Kangal ilçesine bağlı Yellice köyünde doğmuştur. Babasının adı Bektaş'tır. Yörede ki Cemleri yürütmesinin yanı sıra usta malı deyişleri de seslendirmiş ve yarınlara taşınması hususunda etkin rol almıştır. Yaşamının büyük kısmını köyünde geçirmiş, 1970'li yıllarda ise Ankara'ya göç etmiştir. 1990 yılında ise bedenen aramızdan ayrılmıştır.
Hüseyin Erdinç Dede'yi dinlemek için:
Mahzuni Şerif Zevzek Türküsünü Kim İçin Yazdı?
Zevzek bir kimlikten ziyade bir tip. 35 yılı aşan sanat yaşamımda Zevzek gibi çok enteresan tipler türküledim. Bunlardan; Mamudo, Abidağa, Murti, Abur Cubur Adam, Çürük Hababam, Sümsük, Keyfo, Babo hatırlayabildiklerim. Bunların hepsi bizim toplumda günlük karşılaştığımız tipler. Zevzek bunların sonuncusu ve hemen hemen Anadolu insanının her on beş, yirmi ailesinden birisinde karşılaştığımız tiplerden. Başıboş, patavatsız, aklına düşeni söyleyen, ileriden geriden nasiplenmeyi düşünmeyen, özellikle boy ve posuyla mütenasip aptal fikirler taşıyan, elinde avucunda biriken birkaç kuruşu bıçak, kama, tabanca gibi zararlı gösterişlere harcayan insan tipi. Bu tipler her zaman kültürsüz insanlarımızdan çıkmıyor, akademik hüviyetli zevzeklere de rastlanıyor.
Mahzuni Şerif
*24 Şubat 1996 tarihli Cumhuriyet Gazetesine vermiş olduğu bir röportajdan.
Halk müziğinde beste olmaz denir. Oysa dün de bu müzik besteleniyor ve söyleniyordu. Dinleyenlerde bunu dilden dile, kulaktan kulağa naklediyorlardı. Anonimleşme de böyle oluşuyordu. Sözlü edebiyattan yazılı edebiyata geçemediğimiz için, zamanla halk ozanının kişiliği siliniyordu bu türkülerden. O dönemlerde insanlar kağnılarını da sazlarını da kendileri yapıyorlardı. Oysa günümüzde bu talepleri karşılayan firmalar var. Saz alacaksa bu işi yapan firmalara gidip alıyor. Ağlayacaksa ya da oynayacaksa kaset alıp ağlıyor ya da oynuyor. Kısacası üretmeye gerek duymuyor artık.
Dedelerimiz, babalarımız bizlere bir yığın türkü bırakmışlar. Bizler de yıllardır bunu kullanıyor ve tüketiyoruz. Peki biz, bizden sonra geleceklere ne bırakacağız? Ateşi beslemezsen kül olur gider. Bunun için de halk müziğinde beste yapmak gerekiyor. Kısacası ateşi beslemek gerekiyor. Sanatçı geçmişten aldıklarının üzerine, kendi çağının birikim ve beğenilerini ekleyerek geleceğe ulaştırmak zorundadır. Geçmişten çok şey bize kadar ulaşmadı. Bugün yapılanların birçoğu da belki geleceğe kalmayacak ama mutlaka beste yapılması gerekiyor.
Yavuz Top'un 28 Haziran 1998 tarihinde, Cumhuriyet Gazetesi'ne vermiş olduğu bir röportajdan.
Yaklaşık sekiz aydır yeni bir kitap önerisinde bulunmadığımızı fark ettik ve sizlerin karşısına yine güzel bir öneriyle çıkmak istedik.
Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Sarıkaya Köyü’nde 1907 yılında dünyaya gelen Aşık Hüseyin’i konu edinen bu kitap, Dr. Reyhan Gökben Saluk’un titiz ve özverili çalışmalarının sonucunda okuyucuyla buluşmuş. Eserin yazılı tarihimiz için önem arz etmesinin yanı sıra, aşığımız ile ilgili de hazırlanan ilk yazılı çalışma olması da ayrıca önemli bir konu.
