Mihneti Baba'nın Bir Anısı

 

Duydum ki patronlar sefil olmuşlar
İki ekmek alan birini verdi
Mihneti de bu kervana katıldı
Çıkardı ne nazik yerini verdi

Ozan Mihneti Baba bu dizeleri nedeniyle 1980 yılında soruşturma geçirir. Savcı “Ne nazik yerden neyi kasttettiniz diye sorar?” Mihneti Baba’da “Kalbimi, efendim” diyerek yanıtlar.

Kaynak: Faruk Güçlü

Fotoğraf: Ozan Minneti (Vehbi Polat) ve eşi.

Öneri Kitap - 50

 

Ozanlığının yanı sıra öğretmenlikte yapmış Mihneti Baba’nın (Vehbi Polat) 1965 yılında yazmış olduğu Acı Anılar kitabı ile karşınızdayız. Öğretmenlik yaşamında karşılaştığı acı anıları bir kitapta toplayan ozanımızın, kendi yazmış olduğu ön sözünden bir kısmı da sizlere sunalım:

“Ne bir sanat gücünü göstermenin savındayım, ne de bir eser vermiş olmanın tutkusunda. Sadece her birey gibi, ben de toplum sorunlarını ortaya koymanın gereksinimini duyarak koyuldum bu işe. Beğenilip beğenilmeme endişesini de duymuyorum. İçerisinde yaşadığım ve hala içimi yakan bu ulusal acıları, okurlarıma duyurmak bile sonsuz bir mutluluk olacaktır benim için.

Akl’edemediğim eksiklerden yana hoş görüleceğimi umuyorum.”

Mihneti Baba'nın Kendi Anlatımından

İş içinde eğitim ilkesine bağlı oluşum yüzünden bir hayli yadırganmıştım bu köy halkı tarafından. Onlara göre öğretmen, çocuklara okuma-yazma öğreten bir <<efendi>>'ydi. Oysa ben, yeri geldikçe kazma-kürek sallar, bahçe beler, çift sürerdim. Ama sonradan alıştılar bana. Giderek tüm işlerinde yararlı olduğumu gördüler, anladılar. Daha bir yaklaştılar, daha bir bağlandılar o zaman. İkinci, üçüncü yıllarımda ben artık okulun öğretmeni değil, köyün öğretmeni olmuştum. <<Hökümet adamı>> değildim. O köyün bir insanı, kendilerinin bir parçasıydım.

*Mihneti Baba (Vehbi Polat) 1948 yılında öğretmenlik hayatına başlamıştır. Bu anlatımı da kendi yazmış olduğu Emekçi'nin Türküsü adlı kitabında yer almaktadır. Kendisini bir kez daha saygı ve özlemle anıyoruz.

 

Öneri Kitap - 8

Mihneti Baba’nın kendi kaleminden yazılan ve şiirlerinin yer aldığı bu kitap yüz otuz dört sayfadan oluşuyor. 1974 yılında Ankara’da basılmış eserde o yılların sorunlarıyla ilgili bir çok şiiri bulmanız mümkün. Genel olarak bakınca da aradan geçen kırk beş yıllık süreçte ülkede pek bir şey değişmemiş. Hatırlarsanız ozanımız Muhlis Akarsu’nun da söylediği Sivas'tan Çıktı türküsü’nün dizeleri de, öğretmen olan Mihneti Baba’ya aittir. Şimdi kitaptan Nebi Dadaloğlu’nun ön sözünden başlayarak bir şeyler aktaralım:

Mihneti’yi anası 1929 yılında Şenkaya’nın Gaziler köyünde ot biçimi, orak zamanı doğurmuş. Mihneti’nin doğduğu günden bugüne dek gözleri kör pınar’ın ayağı gibi yaşlı. Doğduğu köy ilkokulundan sonra Cılavuz Köy Enstitüsü’nü de 1948 yılında bitirdi. Enstitüde iken çaldı, söyledi. Karacaoğlan’ı, Dadaloğlu’nu, Sümmani’yi, Aşık Dursun Cevlani’yi okudu. Kiziroğlu Mustafa Bey türküsünü sazla ilk çalan ve söyleyen Mihneti oldu. Soyut şiir düzmecilerinin saçmalıklarına benzemez onunki. Ezilmişlerin yaşayışını, olduğu, duyduğu, gördüğü gibi dile getirir. İşte dizeleri ile Mihneti gardaş.

Kredi miredi kalkınma fonu
Yağmaya gidiyor bu işin sonu
Yoksulun kıçında kaldı bir donu
Hele gardaş gel de şu işlere bak

Atatürk düşmanı oldu yobazlar
Dağa kaldırıldı öğretmen kızlar
Mihneti kahrolur yüreği sızlar
Hele gardaş gel de şu işlere bak